Getuigenissen

Fibromyalgie/CVS/ME

Ik werd door mijn arts verwezen wegens sterke vermoeidheid en een slechte slaapkwaliteit. Elke nacht werd ik om het uur wakker, zodat ik pas rond lunchtijd mijn eerste maaltijd gebruikte. Dagelijks had ik last van sterke hoofdpijn en jeuk. Andere bijkomende klachten waren enorme vochtretentie, sterke buikkrampen, winderigheid en maagzuur. Mijn ledematen wilden precies niet mee en alles deed pijn. Ook had ik fel last van slijmen in de keel en zelfs praten was moeilijk door sterke kortademigheid! Ik volgde al gedurende een 4-tal jaren hydrotherapie maar met weinig vordering.
Uit mijn voedingsanamnese kon Christine een histamine gevoeligheid vaststellen en de lactosetest toonde een sterke malabsorptie, fructose vertoonde een discrete malabsorptie.
Na het toepassen van een aangepast voedingsadvies kon ik na 3-4 weken sterke veranderingen waarnemen: mijn energie was zéér sterk toegenomen en had geen last meer van een onderbroken slaap nl. nu kan ik 6 uren aan een stuk doorslapen zodat ontbijt om 9.00u nu ook behoort tot de ochtend. Hoofdpijn, maagzuur, buikkrampen, winderigheid en jeuk waren volledig verdwenen! Mijn armen kan ik terug soepel bewegen zonder hiervan pijn te ondervinden. Ik heb duidelijk véél gewicht (vocht) verloren vooral t.h.v. mijn ogen, vingers en voeten. De kortademigheid is tevens sterk verbeterd waardoor ik nu ook rustiger kan praten. Wanneer ik nu iets verkeerds inlas zoals sojamelk, pikante gerechten of later eten op de avond, kan ik onmiddellijk winderigheid, buikkrampen, maaglast en slijmen t.h.v. de keel ondervinden. En wat nog meer op te merken valt is dat vroeger bloedafnames zo moeizaam verliepen en nu zonder enige problemen kunnen worden uitgevoerd. Ik voel me een ander mens nu, ben terug in staat om allerlei dingen te ondernemen, want pijn behoort voor mij volledig tot het verleden!

Slokdarmonstekingen en inspanningsastma

Ik kon bij het wielenrennen mijn ploegmaats niet meer volgen en was vlugger buiten adem. Daarnaast had ik last van lichte buikkrampen en winderigheid, een weinig slijmen in de keel en soms hoofdpijn. Maar vooral de kortademigheid (inspanningsastma) en snoeplust vielen sterk op. Ook ontstekingen van de slokdarm waren pijnlijk en de medicatie die ik hiervoor nam hielpen niet. De inspanningsastma en slokdarmontstekingen waren klachten die al bijna een jaar duurden. Mijn gewicht was ook sterk toegenomen de laatste maanden.
Soms vertoonde ik periodes van sterke vermoeidheid ook tijdens de inspanningen. Na de inspanningen was het ook opvallend dat ik slecht herstelde. En mijn hartslagmeter bleef steeds véél te hoog na de inspanningen.
In de zomer fiets ik normaal 15 uren per week (ongeveer 10 000 km per jaar).
Opmerkelijk was dat mijn keelpijn al verdwenen was vanaf de tweede dag tijdens het volgen van het aangepast voedingsschema. Ik had ook meer energie en stond verstomd dat ook mijn slaapkwaliteit sterk verbeterd was. Vooral mijn kortademigheid was sterk verminderd en herstelde nu ook beter na mijn inspanningen. Ook mijn snoeplust behoorde tot het verleden. Opvallend is dat bij het inlassen van sojadranken of desserts of worst als beleg mijn klachten terugkwamen, gewone koemelk en jonge kaassoorten daarentegen kan ik wel goed verdragen.

CVS/ME

Als kind sukkelde ik al altijd met mijn maag en vaak liep ik ook wel te snotteren en voelde ik me algemeen niet zo lekker. Sport was niets voor mij, ik geraakte bij het minste meteen uitgeput en piepte en hijgde me door de l.o. lessen. Ik was gewoon een zwak kind, met geen spieren en een zwakke maag.
Rond mijn 25e begon ik heel extreem te reageren als ik iets at. Zonder zichtbare aanleiding of voorgeschiedenis tolereerde mijn lichaam opeens een bepaald gerecht niet meer. Dat kon eens chocolademousse zijn, de maand nadien waren het scampi's, een andere keer een pannenkoek. Heel bizar, want ik kon er echt geen lijn in trekken. De ene week ging alles perfect en dan opeens liep alles mis, vooral tijdens stressmomenten. Ik kreeg een branderig gevoel in mijn maag dat naar omhoog leek te 'kruipen', steken aan mijn hart, zuur tot in mijn keel. Het enige dat hielp was braken. Ik liet me uitvoerig testen: echo, gastroscopie, maagonderzoek,....alles heb ik ondergaan en in meerdere ziekenhuizen. Men kon me nooit vertellen wat het was. Ik liet ook op eigen initiatief een allergietest afnemen, maar die bleek wat voeding betreft niets op te leveren. Toen ben ik ook gewaar geworden dat ik steeds minder goed recupeerde. Ik werd heel snel moe en dat verslechterde steeds meer. Hoeveel ik ook sliep, hoe lang , hoe diep...ik bleef gewoon moe. En stilletjesaan begon ik het ook moeilijk te krijgen bij simpele fysische inspanningen (de trap oplopen, iets tillen of verplaatsen). Als zelfstandige had ik gelukkig de vrijheid om mijn uren wat zelf te regelen. Vaak sliep ik wat langer uit of korte ik mijn dag wat in. Echt productief was dat niet en ik begon me heel schuldig te voelen. Nog meer stress, ik sliep nog slechter en geraakte stilletjes aan uitgeput.
Ik liet me testen en groot was mijn verbazing en opluchting toen er eindelijk antwoorden kwamen: ik heb cvs. Oorzaken: een aangeboren intolerantie voor bepaalde voedingsmiddelen en een infectie op een tekenbeet die ze ondanks ontelbare bloedonderzoeken nooit ontdekt hebben. Ondertussen was mijn lichaam zodanig verzwakt, dat ik intoleranties bleek te hebben voor heel veel voedingsstoffen, niet alleen de aangeborene. Ik begon in samenspraak met Christine aan mijn aangepast voedingsschema. Dit in combinatie met de nodige voedingssupplementen en antibiotica (tekenbeet). Na 2 weken was het resultaat al verbluffend. Ik had veel meer honger, at ook veel meer en verbazingwekkend viel ik ook af. En het belangrijkste van allemaal: ik had weer energie! Voor ik mijn dieet startte had de arts me verwittigd dat ik in mijn conditie hoogstens een part-time zou kunnen doen. Nu, 2 maand later, doe ik een full-time met veel verantwoordelijkheid, waarvoor ik ook vaak in het buitenland moet zijn. Ik slaap goed en word uitgerust wakker. Ik ben ondertussen 5 kilo afgevallen en eet minstens 2x meer dan ervoor!
Ik voel me weer mens. Ik draai weer mee in de maatschappij en en kan weer denken aan een toekomst...

ADHD

E. C.werd door zijn arts enkele jaren geleden verwezen wegens astma, eczeem en mogelijk voedselallergieën. Bijkomende klachten: buikkrampen, opgeblazen gevoel, jeuk, véél slijmen t.h.v. de keel, hoestaanvallen, bloedneuzen, pijn aan de voeten en hoofdpijn tot 2 keer per week. Inslapen vormde een probleem en ook last van nachtelijk zweten. Geen eetlust 's morgens. Wondjes genazen moeilijk. Zéér bleke huidskleur. Ook last van vergeetachtigheid en concentratiestoornissen. Op school was stilzitten een onmogelijke opgave, ook lezen deed hij niet graag. Sporten was noodzakelijk voor hem om zijn hyperactiviteit te kunnen intomen. Uit zijn voedingsanamnese werd een histamine, zuur, salicylaat en een koemelkeiwit gevoeligheid vastgesteld. Hij vertoonde een sterke behoefte aan zout. Na het toepassen van het aangepast voedingsschema zijn volgende klachten verdwenen: bloedneus, buikkrampen, jeuk, slijmen in de keel, hoestaanvallen, pijn aan de voeten, zweten en hoofdpijn. Hij voelt zich veel rustiger en zijn eetlust is toegenomen. Hij slaapt nu onmiddellijk in. Zijn huiswerk maken vormde nu geen probleem meer zelfs voor 1 uur aan één stuk! Bij gebruik van tomatensaus, varkensvlees, cacao en Ice Tea ondervindt hij duidelijk reacties (soms pas de dag nadien) en heeft hiervoor nu een afkeer gekregen. Rilatine gebruik kon door het achterhalen van zijn voedingsstriggers worden vermeden. Enkele jaren later, door eliminatie van zijn voedingstriggers, voelt hij dat zijn sportprestaties en coördinatie tijdens het sporten sterk zijn toegenomen. Momenteel neemt hij deel aan de Belgische kampioenschappen. Indien hij geen rekening houdt met zijn voedingstriggers, slaat enorme vermoeidheid toe en kan hij geen wedstijden meer lopen. Ook blessures genezen dan véél langzamer.


Eigenlijk ben ik altijd 'gezond' geweest. Bloeddruk steeds in orde. Geen erfelijke of chronische ziektes, geen noemenswaardige klachten. Af en toe een griepje, dat was het.
Mijn vele kleine en zeker weten storende kwaaltjes werden meestal afgedaan als aanstellerij door de dienstdoende arts: slecht slapen (inslapen en doorslapen), vaak moe, heel moe zelfs, nachtelijk zweten, winderigheid gaande tot wervelwinden, platte stoelgang, oplappende maag, vaag en dubbel zicht, zwarte vlekken voor de ogen……
Ook was het me opgevallen dat ik geen parfum of geparfumeerde deodorants kon verdragen, wegliep van verfgeur, rode paprika moeilijk verteerde, wakker bleef van valeriaan, allergisch was voor de pil. Peanuts toch! Je kan er leren mee leven!
Een paar jaar geleden, na het vaststellen van een gluten en lactose intolerantie, heb ik mijn heil gezocht in de macrobiotiek. Supergezond en hiermee ging het allemaal wel beteren dacht ik! Integendeel, uiteindelijk ben ik gecrashet. Nu was het duidelijk: er scheelde echt iets! CVS specialisten, psychiaters (voor de angstaanvallen), bewegingstherapeuten, psychologen, massagetherapeuten werden geraadpleegd. De gevolgen van een rustig, stressloos leven samen met de inname van 30 mg antidepressiva bleven niet uit: het ging beter, langzaam, heel langzaam. De vermoeidheid was wat geminderd maar de talloze kwaaltjes waren nog steeds aanwezig.
Een vriendin raadde mij het boek van Christine Tobback aan. Ik herkende daarin zoveel van wat ik al meegemaakt had dat ik onmiddellijk een afspraak genomen heb. Christine stelde enkele intoleranties vast en zette me op een aangepast voedingsschema. Enigszins gewoon aan caloriearme diëten vreesde ik dat het overvloedig oliegebruik mijn gewicht de hoogte zou insturen. Na 3 weken was ik 2,5 kg afgevallen! En eindelijk had ik weer een houvast. Ik hoefde geen honger te lijden en ik voelde me ineens veel beter! Het verkwikkend slapen en de eetlust waren terug, de winderigheid was verdwenen met de noorderzon. Ik voelde me fitter,mijn geest was scherper. Het was alsof de loden dekmantel die ik heel mijn leven had meegezeuld ineens afgerukt was en dit op minder dan 3 weken tijd!
Het lot heeft me op een bepaalde manier een handje toegestoken in mijn heelwording. Ook merkte ik op dat ik steeds kleinere lettertypes kon ontcijferen en na een paar dagen leesbrilontwenning helemaal geen leesbril meer nodig had. Mijn zicht is verscherpt en de zwarte vlekken zijn grotendeels verdwenen. Ook heb ik in dezelfde periode mijn dagelijkse dosis antidepressiva die ik al een tijdje aan het minderen was helemaal tot 0 herleid.
Zo tiptop was mijn conditie dan toch ook niet geweest in de loop der jaren. Maar…mensen passen zich aan, denken dat ze zich van alles inbeelden en doen gewoon door tot het niet meer gaat!
Eindelijk ben ik de mens die ik altijd had moeten zijn!

top ^

Webontwerp: , madebyan.be